مردم كردستان ميراث فرهنگي استانشان را نميشناسند
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه مجلس ـ نماینده مردم سقز و بانه در مجلس نهم با اشاره به میراث تاریخی و جذابیتهای گردشگری حوزه انتخابیه متبوعش میگوید عملکرد تبلیغاتی سازمان میراث فرهنگی چنان ضعیف بوده که نه تنها مردم ایران که مردم کردستان هم این جذابیتهای تاریخی و توریستی نمیشناسند.
محسن بیگلری نماینده مردم سقز و بانه در مجلس شوراس اسلامی در گفت و گو با خبرگزاری CHN به وضعیت میراث فرهنگی و گردشگری در استان کردستان اشاره می کند و میگوید: «مسئولان سازمان به بحث گردشگری و میراث فرهنگی استان کردستان بی توجه هستند.»
او قسمت زیادی از بحث میراث فرهنگی را توجه به جنبههای گردشگری آن میداند و تاکید دارد که باید میراث فرهنگی و باستانی شناخته و شناسانده شوند.
به گفته بیگلری استان کردستان و شهرهای سقز و بانه دارای میراث فرهنگی و جذابیتهای گردشگری فراوانی هستند که حتی به مردم ایران هم شناسانده نشدهاند. شرایط این گونه است که نباید به فکر تبلیغات جهانی بود، چون هنوز هموطنان ایرانی و حتی بسیاری از مردم کردستان هم با آثار تاریخی این استان آشنایی کامل ندارند و این از ضعفهای سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است.»
نماینده سقز و بانه در مجلس نهم با اشاره به آثار تاریخی استان کردستان از جمله غار کرفتو، گنجینه زیویه و حمام حاج صالح، از آنها به عنوان جذابیتهای تاریخی استان یاد میکند که از سوی سازمان میراث فرهنگی مورد بیتوجهی قرار گرفتهاند و حتی عدهای از مردم کردستان هم آنها را نمیشناسند.
غار کَرَفتو در 67 کیلومتری شمال غرب شهر دیواندره در استان کردستان قرار دارد. این غار آهکی است که در دوران سوم زمینشناسی شکل گرفتهاست. در بخشهایی از این غار کتیبههایی از دوران پیش از تاریخ دارد. همچنین گنجینه زیویه در 42 کیلومتری شهرستان سقز قرار گرفته است. گنجینه زیویه را به قرن نهم پیش از میلاد نسبت داده اند و مدفن یکی ازپادشاهان سکائی است.
این عضو کمیسیون صنایع و معادن تاکید دارد که بیتوجهی به میراث تاریخی و فرهنگی به ضعف مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بازمیگردد. مسئولان استانی مشکلات بسیاری دارند که سازمان میراث فرهنگی باید به آنها توجه کند و سعی در حل آنها داشته باشند.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۱/۰۶/۰۱ ساعت ۹:۱ ق.ظ توسط ایزیرتو
|
ايزيرتو نهادي غير دولتي براي حفظ و معرفي ميراث فرهنگي، سنت هاي اجتماعي و تلاشي براي حضوري فرهنگي در عرصه جهاني است.