ساخت موزه رَبَط؛ همچنان در هاله­ای از ابهام

این مطلب در روزنامه اعتماد ملی/ سال دوم/ شماره ۵۰۶/ مورخه ۲۰ آبان ۱۳۸۶/ص۷ به چاپ رسیده است. 

                ما زیاران چشم یاری داشتیم...

                             ساخت موزه رَبَط؛ همچنان در هاله­ای از ابهام

سرگل علایی

«1»

در کشوری زندگی می­کنیم که هرجای آن را کاوش کنید آثار مهم و قابل توجهی از دوره­های مختلف یافت می­شود؛ در جنوب شرق، کاوشهای غیرمجاز منجر به یافت شدن آثار غنی و معروف «جیرفت» گردید. جایی که کاوشگر آن، دکتر «یوسف مجیدزاده»، آن را دروازه تمدن و مادر تمدنهای بین النهرین می­داند و معتقد است که شهر اسطوره­ای «آراتا» در آن واقع است و در انتشارات متعدد خود در مقالات داخلی و خارجی بر آن تاکید می­کند. استانداری کرمان با کمک سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور و البته پیگیریها و گاهی فشارهای دکتر «مجیدزاده»، موزه جیرفت را برای نگهداری این آثار گرانبها تاسیس کردند و چه اقدام به جا و مطلوبی بود از برای این گنجینه گرانبها و البته جلب اعتماد مردم محل که آثار آنها در شهرشان نگهداشته می­شود تا نسبت به حفظ این آثار ترغیب شوند و از ادامه کاوشهای غیرمجاز دست بکشند. در تازه­ترین فصل کاوش این هیئت بیش از 200 میلیون تومان بودجه از جانب استانداری کرمان به هیئت اختصاص یافت تا آنان بتوانند بیش از 3 ماه به کاوشهای علمی خود بپردازند و هرچه بیشتر پرده از راز این عظمت خفته در خاک بردارند. این اقدام واقعاً ستودنیست و جای تبریک دارد به دست اندرکاران آن.

 

ادامه نوشته

معرفی کتابچه ایزیرتو (1)

معرفی کتابچه ایزیرتو (1)

کتابچه شماره یک ایزیرتو در قسمت معرفی نشریات ماهنامه راسان، شماره 15، شهریور 86 صفحه آخر چنین معرفی شده است:

شماره ی اول «ایزیرتو» نشریه ی انجمن دوستداران یادگارهای تاریخی ایزیرتو به چاپ رسیده است. این شماره که به زبان های فارسی و انگلیسی نوشته شده است به «یادگارهای تاریخی بوکان» اختصاص یافته است. در بخشی از مقدمه آمده است: شهرستان بوکان از دیرباز محل سکونت اقوام ساکن در سلسله جبال زاگرس بوده و آثار فراوانی از آنان باقی مانده است. قدیمی ترین آثاری که تاکنون در این منطقه شناسایی شده است، بقایای دوره های نئولتیک، دالما و کلکلوتیک می باشد که آثار فوق در تپه های قره گویز (دالما 4800-4100ق.م)، تپه ی ترکمانکندی (نئولتیک – کلکلوتیک)، تپه ی ناچیت و قره کند (عصر برنز)، گردشین (هخامنشی)، گردتپه (اشکانی و ساسانی) یافت شده است. گستره ی آثار بوکان تا قرون 3 و 4 هجری و دوره ی قاجار ادامه می یابد. در این شماره آثار «قلایچی – قلعه بردینه (قه لا به ردینه) – سد گل سردار – سد حصار بلاغی – حوضخانه بزرگ بوکان (حه وزه گه وره) – مسجد جامع بوکان – مسجد حمامیان – دو آجر لعابدار از تپه ی قلایچی به شیوه ای مستند و علمی معرفی شده است.

در بخشی از معرفی آثار تپه قلایچی آمده است: داخل تالار ستون دار معبد قلایچی قسمتی از کتیبه ای به دست آمده که حاوی 13 سطر به خط آرامی می باشد که توسط پروفسور لومر بدین صورت ترجمه شده است:

هر آنکس که این سنگ یادبود را براندازد، {خواه در ...}

در جنگ یا صلح، هر آنچه آفت

که در روی زمین است خداوند بر سرزمین آن شاه نازل کند

و نفرین خدایان بر او باد

و نفرین خالدی که در زعتر ماوا دارد بر او باد. باشد که هفت گاو ماده

به یک گوساله شیر دهند و سیر نشود. باشد که هفت

زن در یک تنور (نان) بپزند و پر نشود. باشد

که دود آتش (آشپزی) و صدای

آسیاب از سرزمینش رخت بربندد. باشد که خاکش شوره زار شود و

باشد که او/آن را از علف های سمی تلخ تر کند و شاهی که

بر این سنگ یادمان {چیزی بنگارد(؟)} باشد که هداد و خالدی تختش را بر اندازد

و باشد که هداد تندر نیافریند

در سرزمینش و باشد که ...

آرزوی موفقیت می کند

راسان برای گردانندگان و نویسندگان «ایزیرتو»

.