گاهنامه ایزیرتو - سال دوم . شماره اول . شماره پیاپی 2
نکاتی چند پیرامون کتابچههای چند زبانه ایزیرتو
فریدون بیگلری[1]
امروزه انتشارات یکی از مهمترین ابزارها در امر اطلاعرسانی و رشد فرهنگ عمومی هستند. در بسیاری از جوامع، سالانه هزاران عنوان کتاب در تیراژهای چند دههزار نسخهای در حوزههای مختلف تألیف و منتشر میشوند. در حوزه میراث فرهنگی و گردشگری، کتب، نشریات و کاتالوگهای متنوع که به معرفی آثار باستانی و جاذبههای تاریخی ـ طبیعی کشورها و ملل مختلف دنیا میپردازند، نقش محوری و کلیدی خود را در جذب توریست و سرمایههای اقتصادی پیدا کردهاند. اگر اهل سفر و گشت و گذار باشید و به کشورهای دیگر دنیا سفر کرده باشید و نیمنگاهی هم به جاذبههای طبیعی ـ تاریخی آن کشورها داشته باشید، به روشنی ملاحظه کردهاید که از بدو ورود و به محض خروج از فرودگاه، از اولین و مهمترین تابلوهایی که با آن برخورد میکنید، تابلوهایی هستند که شما را به آثار تاریخی و مکانهای فرهنگی شهر و کشور از جمله موزهها رهنمون میشوند. در بازدید از هرکدام از این آثار بروشورهای رایگانی وجود دارند که محوطهها و جاذبههای اطراف آن اثر را با کروکی، ذکر راههای دسترسی و ... به شما معرفی میکنند. هرچند گاهی برای خرید بروشور یک موزه، باید مبلغی اندک هزینه کنید، اما عموماً سعی بر ارائه خدمات رایگان و معرفی آثاری است که هرچه بیشتر شما را به اقامت در آن کشور و بازدید از آثار آن تشویق میکند. آنان نیک آگاهند که اگر شما به خاطر یک اثر یک مسیر 50 کیلومتری را در کشور آنان بپیمائید، این خود به معنی پرداخت هزینه تردد در آن مسیر (با قطار یا تاکسی و ...)، احتمال زیاد صرف نهار یا شام، صرف هزینههایی برای اقامت و ... است، و این در کل، به معنی کسب درآمد اقتصادی در هر منطقه است.
واقع بین باید بود، جذب چنین سرمایههایی در سطح کلان نیازمند نگاه کلان مدیریتی، ایجاد زیرساختهای لازم از قبیل جادههای خوب و مطمئن، هتلهایی آبرومند با امکانات و سرویس دهیهای استاندارد، امکانات مناسب در مسیرهای تردد از قبیل رستورانهای بین راهی مناسب، سرویسهای بهداشتی و .... است که این اقلام غالباً در ایران حمایتهای دولتی و مدیریتی کشوری را میطلبد که البته خوشبختانه در چند ساله اخیر، بخش خصوصی نیز پا به میدان رقابت گذاشته است و امید میرود که در چند سال آینده، وضعیت نسبتاً مطلوبتری را شاهد باشیم. اما در این میان، از نخستین و اولین جرقههای جذب جهانگرد، همان مساله انتشارت و تبلیغات برای آثاری است که در کشورمان موجود است. واقعیت این است که بسیاری از جهانگردانی که به کشور ما میآیند اطلاعات جامع و کاملی در خصوص آن ندارند. شاید بسیاری از آنان نتوانند روی نقشه جهان، مکانی که ما در آن زندگی میکنیم را نشان دهند و اگر ما مثلاً همه زیر ساختها را هم آماده کردیم، باید بنشینیم و چشم به راه آمدن کسانی بمانیم که هیچ تصویر و ذهنیتی از جغرافیا و فرهنگ سرزمینی ما ندارند و طبیعتاً به آمدن به آن هم فکر نمیکنند.
دوستی که در کار تورهای بینالمللی فعالیت میکند و حرفه اصلی او راهنمای تور است میگفت: ما که از کشورهای اروپایی گردشگر میآوریم، در دفاترمان در اروپا کاتالوگهایی داریم که به معرفی آثار آن مسیر به زبان انگلیسی پرداخته است. مثلاً هنگامی که توری را برای مسیر شیراز تعریف میکنیم، کاتالوگهای انگلیسی زبان آثار موجود در مسیر از قبیل موزههای موجود، آثار شاخص از قبیل تخت جمشید، پاسارگاد و ... را نشان میدهیم و با توجه به اطلاعاتی که در اختیار آن شخص گذاشته میشود، وی تصمیم میگیرد که به کدام یک از مناطق ایران و مسیرهای موجود سفر کند. البته ناگفته نباید گذاشت که در این مرحله، وجود و عدم وجود اطلاعات موثق و علمی که در قالبی شکیل و زیبا ارائه شدهاند به معنای مشارکت و یا عدم مشارکت در رقابت جذب این سرمایههاست و طبیعتاً کشورهایی گوی سبقت را میربایند که هزینه و انرژی بیشتری برای اطلاع رسانی و تبلیغات انجام داده باشند.
در سرزمین ما و حداقل جغرافیایی سرزمینی که ایزیرتو برای آن منتشر میشود، آثاری که حاوی اطلاعاتی علمی، بهروز و به قلم اهل فن نگاشته شده و در عین حال دارای زبانی ساده و قابل فهم برای عموم باشد، تاکنون منتشر نشده است. متاسفانه بسیاری از کتابچهها و کاتالوگهای موجود که به معرفی آثار منطقه میپردازند فاقد اطلاعات جدید، صفحهآرایی و تصاویر مناسب هستند و اغلب شیوه معرفی آثار در آنها خشک، بیروح و بهدور از فهم عامه مردم است. در چنین شرایطی انجمن ایزیرتو از سال 1385 برنامهای را جهت انتشار کتابچههای راهنمای آثار مناطق مختلف غرب کشور آغاز کرد. هدف عمده از این سلسله انتشارات، ارائه اطلاعات جدید در قالبی غیرتخصصی به همراه تصاویر و نقشههای مناسب برای آشنایی مردم منطقه و گردشگران بود. با توجه به این انتشارات و روند تهیه مطالب، ترجمه، ویراستاری، طراحی، تامین بخش مالی آن و ... با اطمینان میتوان ادعا کرد که کارنامه نشریه ایزیرتو از لحاظ اهداف، محتوای مطالب و کارکرد کاملاً قابل دفاع است و میتوان آن را اثری موفق نامید. هرچند به قول سعدی: «مشک آن است که خود ببوید نه آن که عطار بگوید»، اما سوابق همکاریام با دیگر انتشارات حوزه میراث فرهنگی و باستانشناسی و مشاهده نمونههای مشابه خارجی و داخلی، این اجازه را میدهد که اندکی مطمئنتر در مورد بخشی از کار تیمی انجمن ایزیرتو که شما آن را با نام نشریه ایزیرتو میشناسید، سخن بگویم.
نخستین شماره نشریه ایزیرتو تحت عنوان «ایزیرتو1: یادگارهای تاریخی بوکان» در روزهای پایانی سال 1385 منتشر شد، شماره دوم آن با عنوان «ایزیرتو 2: مجموعه آثار تاریخی ـ فرهنگی مهاباد» در 100 صفحه تمام رنگی و به صورت سه زبانه زیر چاپ است و سومین شماره آن به آثار شهرستان هرسین در استان کرمانشاه اختصاص یافته است. سلسله انتشارات ایزیرتو با بهرهمندی از شورای نویسندگان متخصص، کادر فنی و شاخص چون ویراستاری شهرناز اعتمادی در بخش فارسی، زبان انگلیسی روان و بهروز با ویراستاری هلن تایلر، گرافیک فوقالعاده ئاسو مامزاده و چاپ تمام رنگی، میرود تا سطح کیفی خود را به استانداردهای روز جهان نزدیک کند و با آثار مشابه خارجی لاف برابری زند.
پنجمین سال تولد ایزیرتو را به همکاران و علاقمندان این انجمن تبریک میگویم و امید دارم که این انجمن بتواند در ادامه فعالیتها و برنامههای پیش رو، گامهای استوارتری بردارد و نشریه ایزیرتو تا معرفی همه شهرستانهای حوزه فعالیت انجمن، دوام یابد و باقی بقایتان. سال نو مبارک.



